MadNes is één van de vier Nederlandse festivals waar Altin Gün dit jaar te zien is! Verder zijn ze te zien door bijna heel Europa maar ook in Israël en Amerika.

“In the universe, there are things that are known, and things that are unknown, and in between, there are doors.” 
Aldus schrijver/dichter William Blake, in de negentiende eeuw. 

Soms heb je iemand nodig die de deur open doet tussen wat bekend is en wat niet. Altin Gün (‘Gouden Dag’) is de band met de hand op de deurklink. Als die deur openzwaait, ruik, voel en hoor je geluiden die je los van elkaar wel kent, maar gemixt totaal nieuw klinken.

Hun debuutalbum ‘On’ (Bongo Joe Records) laat horen wat er gebeurt als je een deur naar  Turkse volksmuziek, liedjes die van generatie op generatie zijn doorgegeven, open doet, en daar tegenover deuren open zet waaruit funkritmes stampen, wah-wah gitaren golven en analoge orgels waaieren. De tochtstroom die dan ontstaat, daar tussen staat de Amsterdamse band Altin Gün. De band bestaat uit muzikanten met zeer diverse achtergrond, van Turks tot Indonesisch. Tot zo Hollands als appelmoes. 

Deuren tegen elkaar open zetten, het is geen onbekend proces. In de jaren zeventig deden Turkse artiesten als Baris Manço, Selda Bağcan en Erkin Koray hetzelfde. Zij namen muziek van hun jeugd, en van hun ouders, folkliedjes die bij feesten en serieuze gelegenheden door een man op een saz (traditioneel Turks snaarinstrument) werden gespeeld. En ze voegden daar de techniek en invloeden van het moment aan toe. Dat leverde in korte tijd, grofweg tussen 1972 en 1977, een stroom muziek op die ook nu nog bijzonder rijk, dansbaar en, vooruit, geestverruimend klinkt. 
De leden van Altin Gün namen de muziek van huis mee, of vielen ervoor via compilaties, via vrienden. En van het Into The Great Wide Open-festival tot Instanboel, van Gent tot Geneve, van Ravenna tot Rotterdam, overal waar Altin Gün speelt, maken ze nieuwe fans.

Manço, Bağcan en Koray zijn helden van Altin Gün, maar de grootste inspirator is Neşet Ertaş. Een Turkse volksmuzikant wiens invloed en muzikale erfenis van onschatbare waarde is. Een vergelijking is lastig te maken, maar denk aan iemand die qua status Bob Dylan en George Gerschwin tegelijk is. 
Hij schreef nummers die in Turkije standards zijn geworden. Nationale cultuurschatten die nog altijd levend gehouden worden. Nummers die ook Altin Gün tekstueel en thematisch in ere houdt, om er vervolgens andere maatsoorten, zoemende bassen, zwoele orgels en stevige saz-riffs aan toe te voegen. Ertaş schreef het meerendeel van de nummers op ‘On’, maar de originelen zijn nauwelijks nog herkenbaar in de Altin Gün-jas.

Het zijn nummers met universele thema’s als liefde, dood, verlangen en het lot. Muziek die het hart raakt, de kuiten en knieën stimuleert en de ziel zachtjes kneedt.  Die bekend klinkt maar anders voelt. Onweerstaanbaar, ook als het onverstaanbaar is. 

Doe de deur open. Laat je doorwaaien.

Altin Gün is
Ben Rider (gitaar)
Lisa Ann Jonker (drums)
Jasper Verhulst (bas)
Merve Dasdemir (vocals)
Erdinc Yildiz Ecevit (saz, toetsen, vocals)
Gino Groenveld (percussie)
 

Datum: 
zaterdag 06 jul - 21:30
Website: